Traditioneel / Incrementeel budgetteren

Incrementeel / Traditioneel budgetteren

De traditionele manier van budgetteren, het zogenaamde incrementeel budgetteren, is gebaseerd op het principe dat een begroting wordt opgesteld op basis van het budget en/of realisatiecijfers van het afgelopen jaar. 
 
  • Prijsverschillen; bij incrementeel budgetteren wordt het budget van afgelopen jaar aangepast aan het prijsniveau van het nieuwe jaar. Dat wil zeggen dat afdelingen een budget ontvangen die gelijk is aan die van vorig jaar met een correctie voor loonstijgingen en andere vormen van inflatie. Veel organisaties maken gebruik van deze vorm van budgetteren.
  • Volumeverschillen; bij ondernemingen wordt veelal ook rekening gehouden met volumeverschillen. Dat wil zeggen dat het jaarbudget van vorig jaar niet alleen wordt gecorrigeerd van inflatie maar ook van de verschillen in verkoop c.q. productie.
 

Voordelen & Nadelen 

Voordeel van incrementeel budgetteren is dat deze eenvoudig is waardoor het budgetteringsproces snel kan worden doorlopen. Verder leidt incrementeel budgetteren niet snel tot problemen tussen businessunits of afdelingen. De traditionele vorm van budgetteren kent echter ook nadelen. Uit onderzoek van Universiteit of Cranfield blijkt dat de traditionele manier van budgetteren vaak niet meer voldoet.
 
  • Dynamiek van de omgeving; omgevingen waarin organisaties opereren veranderen soms zo snel dat een budget die 4 maanden geleden is vastgesteld niet meer reëel is.
  • Top-down benadering; de incrementele wijze van budgetteren weerspiegelt een benadering van organiseren van boven af. Terwijl de tendens is dat sectoren, ook die voor de semi publieke sector, steeds dynamischer worden en steeds meer overgaan op zelfsturende managementmodellen.
  • Financiële maatstaf; bij incrementeel budgetteren staat het beheersen van de budgetten centraal. Terwijl jaarplannen en budgetten juist een vertaling moeten zijn van de strategische doelstellingen. Door de sterke focus op het budget als financiële maatstaf worden niet-financiële indicatoren uitgesloten.
  • Perverse prikkels; wie kent de jaarlijkse mail van de financieel directeur niet met het verzoek om het budget dit jaar nog op te maken. Want anders worden we het volgende jaar op het budget gekort. Incrementeel budgetteren prikkelt niet tot kostenverlaging.
  • Innovatie; door bij het vaststellen van de begroting het vorige jaar als uitgangspunt te nemen beperkt de organisatie zichzelf. De focus licht op het verleden en niet op de uitdagingen die in de toekomst liggen.
 
De conclusie is dan ook dat organisaties met een stabiele omgeving goed uit de voeten met de traditionele manier van budgetteren. Zolang zij maar met gezond verstand met de tekortkomingen van deze traditionele manier van budgetteren om gaan. Wanneer een organisatie opereert in een snel veranderde omgeving dan is het advies om een andere vorm van budgettering te kiezen.

Deel House of Control via Social Media